«
  1. Ana sayfa
  2. Akaid Soruları
  3. Memurluk yemini câiz midir?

Memurluk yemini câiz midir?

Soru: Memurluk yemini câiz midir? 

Sorunun tam metni şöyledir: Selâmun aleykum Hocam. Bildiğiniz üzere ülkemizde devlet memuru olabilmek için -657 sayılı Devlet Memurları Kanunu olarak- şu sözler üzerine yemin edilmektedir:

“Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına, Atatürk İnkılap ve İlkelerine, Anayasada ifadesi bulunan Türk Milliyetçiliğine sadakatla bağlı kalacağıma; Türkiye Cumhuriyeti kanunlarını milletin hizmetinde olarak tarafsız ve eşitlik ilkelerine bağlı kalarak uygulayacağıma; Türk Milletinin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel değerlerini benimseyip, koruyup bunları geliştirmek için çalışacağıma; insan haklarına ve Anayasanın temel ilkelerine dayanan milli, demokratik, laik, bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyetine karşı görev ve sorumluluklarını bilerek, bunları davranış halinde göstereceğime namusum ve şerefim üzerine yemin ederim.”

Bu yeminin hükmü nedir? Müslüman bir kimse bu sözler üzerine söz verip yemin edebilir mi? Allâh râzı olsun…

Cevâb: Hamd ve hüküm, Allâh Subhânehu ve Teâlâ’ya mahsustur.  

Allâh Azze ve Celle, bizleri hak ve hakikatlere ulaştırsın ve onlardan ayırmasın.

Kişi böyle bir yemin ettiğinde -özetle- Atatürk inkılap ve ilkelerine, demokratik ve laik cumhuriyete bağlı kalıp koruyacağına dair söz vererek yemin etmektedir. Bunun küfür olduğunda aklı başında dînini bilen hiçbir kimse şüphe etmez; edemez. Çünkü Atatürk inkılap ve ilkelerinin, demokrasi ve laikliğin ne olduğu ortadadır. Herkes tarafından bilinmektedir. Bu sebebten bunların ne olduğuna dair söz söylemek laf kalabalığı olur.

Böylesi küfür olan sözleri Müslüman bir kimse ikrâh haricinde söyleyemez. Çünkü küfür olan bir sözü söylemek küfürdür. Allâh Azze ve Celle şöyle buyurmaktadır:

“Bir şey söylemediklerine dair Allâh’a yemin ediyorlar. Hâlbuki o küfür sözünü söylediler ve Müslüman olduktan sonra kâfir oldular.” [et-Tevbe: 9/74]

Âyet-i kerîmede küfür sözünü söyledikleri halde söylemediklerine yemin eden kimselerin Müslümanlıklarından sonra kâfir oldukları beyân edilmektedir. Âyetteki “küfür sözü”nden maksat, dînden çıkaran sözler olup, bunların tamâmını kapsamaktadır.

Buna göre açık olan herhangi bir küfür sözünü söyleyen kimse dînden çıkar. Bunun ciddi ya da şaka, kavlî ya da amelî, kalbî ya da kitâbî olması arasında fark yoktur. Nitekim Şeyh Keşmirî rahîmehullâh şöyle demiştir: “Kim, gerek alay ederek gerekse şaka yere küfür kelimesini söylerse (ya da amelini işlerse) ittifakla kâfir olur ve bu konuda îtikâdına (niyetine) itibar edilmez.” [Keşmirî, İkfâru’l-Mulhidin: 59.]

Sonuç olarak, kişinin İslâm Dîni ve nizamı dışında herhangi bir küfür sistemini ve öğretilerini kabul ettiğini söylemesi ve koruyacağına dair söz vermesi küfürdür. Fâili de ikrâh hali müstesna dînden çıkar. Bunun söz ya da yazı ile olması arasında bir fark yoktur. Rabbim bizleri korusun. Allâhumme âmîn.

 

Başarı, el-Hamîd ve el-Hakîm olan Allâh’tandır. 

O, her şeyin en iyisini bilendir.

Abdullah Saîd el-Müderris.

1437h./2015m.